Rehberlikte klinik yaklaşım, bireysel farklılıkların belirlenerek eğitimin bireyselleştirilmesi amacının gerçekleştirilmeye çalışılmasıdır. Klinik yaklaşım aslında Parsons'un modeline benzemektedir ve Özellik-Faktör Yaklaşımı olarak da adlandırılmaktadır.
Bu model bireye karar vermede yardımcı olmadan önce, onun ayrıntılı olarak incelenmesine ağırlık verir. Klinik model özellikle rehberliğin; psikolojik danışma hizmetlerinin Tıbbi Modeli uygulaması ile karakterize edilir. Minnesota okulu olarak da adlandırılan bu yaklaşıma göre bir sorunun bir güçlüğün nedenini ortaya çıkarmak o sorunun çözümünde en önemli aşamadır. Sorunun kaynağı belirlendikten sonra sorunları giderecek öneriler de bulunulur.
Klinik model soruların kaynağının dışsal tekniklerle (test, gözlem vb. araçlarla) ortaya çıkarılabileceğini kabul eder. Klinik model bireyi tanımada kesin sonuçlar veren ölçme araçlarının kullanılmasına ağırlık verdiği için bilimsel bir yöntem sayılır. Klinik yaklaşım bugün rehberlik ve psikolojik danışmada kullanılan birçok ölçme aracının geliştirilmesine, toplu dosya sisteminin oluşturulmasına katkıda bulunmuştur.